ایران دیپلماتیک، در چند هفته گذشته بارها و بارها شاهد تهدیدات نظامی چند کشور غربی و رژیم صهیونیستی بوده ایم و گاهی اظهارات غیر مسئولانه مقامات غربی سبب ایجاد تنش دیپلماتیک در روابط  این کشورها با ایران نیز شد.

تجربه نشان داده است که این اولین باری نیست که ایران در معرض چنین تهدیداتی قرار گرفته است در طول سی سال عمر انقلاب در ایران انواع مختلفی از تهدیدات خارجی این کشور را تهدید کرده است. اما نکته جالبی که در دور جدید تهدیدها مشاهده می شود یک برنامه قوی و برنامه ریزی شده در زمینه های متفاوت می باشد که فقط یک بعد نظامی یا سیاسی و اقتصادی را شامل نشده و ابعاد مختلفی از جمله بعد اطلاعاتی و امنیتی به خود گرفته . به نظر می آید غرب مشغول تدارک یک عملیات گسترده برای مقابل با ایران است  و نوع عملیات غرب بیشتر شبیه ایجاد یک بحران است.

در چند دهه گذشته بعضی کشورهای غربی از جمله امریکا به صورت مستمر در لشکرکشی های گسترده به نقاط جهان مشارکت داشته و د رهر مقطع زمانی کشور خاصی را به عنوان های متفاوتی مانند محور شرارت مورد حمله رسانه ای و نظامی قرار داده است و به این شکل برای منحرف کردن افکار عمومی از مشکلات بنیادی کشورهای غربی  به خوبی عمل نموده است اما با گذشت چند سال از جنگ های بزرگ افغانستان و عراق و نبود توجیهی برای شکاف های طبقاتی گسترده در جوامع به اصطلاح پیشتاز غربی ، افکار عمومی به ناگاه متوجه شده است که مشکل اصلی این کشورها مقابل با تروریسم نیست بلکه طبقه اشراف و صاحبان شرکت های چند ملیتی و سهام داران عمده بورس های بزرگ جهان هم منبع ایجاد شکاف طبقاتی و هم عامل تروریسم در جهان هستند . شعارهای جنبش هایی چون جنبش وال استریت در آمریکا شاهد بزرگی بر این مدعاست.

از سوی دیگر حاکمان وابسته و مستبد منطقه ای که عموما حمایت های گسترده سیاسی و تسلیحاتی غرب را دارند با بحران مشروعیت مواجه شده و یک پس از دیگری سقوط می کنند. در چنین شرایطی کشور مستقلی مانند ایران  افکار عمومی بسیار کشورهای جهان را به سوی خود جذب کرده و تهدید بزرگی و شاید بتوان گفت بزرگترین تهدید بعد از جنگ سرد برای مشروعیت غرب به شمار می آید.

به گزارش ایران دیپلماتیک سرمایه گذاری های گسترده برای ایجاد بحران در منطقه حساس خاورمیانه و در ایران که سال هاست به مقابله با زیاده خواهی غرب پرداخته معقول ترین حرکتی است که غربی ها می توانند در چنین شرایطی انجام دهند . برای مدیریت چنین بحرانی تنش های گسترده اقتصادی  چه در داخل و خارج مرزهای جمهوری اسلامی و ایجاد بحران های اجتماعی بهترین شیوه ممکن است. تحریم های گسترده علیه ایران، مقابله سایبری با مراکز حساس تولیدی و صنعتی، تحریم نفتی ایران و ایجاد تشنج دربازار جهانی این کالا با ارزش و به تبع آن بسیاری از تولیدات دیگر از جمله راهبر دهای غرب برای مقابله اقتصادی با ایران است.

در بعد اجتماعی ایجاد شبکه های گسترده خبری حرفه ای با رویکرد ایجاد ناامیدی در اقشار مختلف مردم و کاهش مشارکت سیاسی ایشان و همچنین دامن زدن به اختلافات قومی و مذهبی  و ایجاد و حمایت فتنه ای چون فتنه دو سال پیش در ایران بخشی از برنامه های گسترده غرب برای یجاد این بحران است.

بنابراین می‌توان گفت مقابله نظامی غرب با ایران صرفا یک بازی سیاسی در آستانه انتخابات در این کشور است؛ غربی ها در چند ماه آینده تحریم های بیشتری را برضد تهران اعمال خواهند کرد البته نه به امید تسلیم این کشور در مقابل خواسته های غرب بلکه به امید ایجاد فشار روانی در میان مردم ایران و ایجاد تنش های اجتماعی. از این رو احتمالا در طول چند ماه آینده فعالیت های اپوزیسیون در ایران گسترده تر خواهد شد و انتخابات مجلس شاید نقطه مهمی در این تحولات باشد.