ایران دیپلماتیک: "رجب طیب اردوغان " به عنوان یک اسلام گرا توانسته است رای مردم ترکیه را به خود جلب کند و بی تردید شعارهای اسلام گرایانه وی نقش بی بدیلی در موفقیت های انتخاباتی او در ترکیه داشته است. شعارهای اسلام گرایانه او به عنوان یک دوپینگ عمل کرد و چنان پرقدرت ظاهر شده است که قدرت و پول که دو بازوی کارساز سکولارهادر انتخابات بود فلج کند و خود را به عنوان یک اسلام گرای اهل کارزار نشان دهد. با وجود این اردوغان از زمان نشستن بر مسند نخست وزیری ترکیه، اقدام عملی موثری برای مسلمانان این کشور انجام نداده است.

باید توجه کرد هنوز مساله ساده ای چمن تحصیل دانشجویان محجبه در دادانشگاه های این کشور حل نشده است؛ در شرایطی که بسیاری از اعمال شرم آور غیر اخلاقی در این کشور اسلامی به صورت آزادانه انجام می شود و حزب اسلام گرای آقای اردوغان از قدرت قابل توجهی در شرایط کنونی برخوردار است و قدرت چانه زنی در مسند های حکومتی و همچنین مقبولیتی مردم _البته تا قبل از ژست های سکولار اواخر این حزب_اهرمی با پشتوانه بالا برای باز کردن فضا برای مردم مسلمان این کشور فراهم کند.

انتقاد های تند اردوغان به "شیمون پرز"، رئیس رژیم صهیونیستی، در اجلاس داووس محبوبیت قابل توجهی در جهان اسلام برای وی به همراه آورد. ورود کشتی ترکیه ای مرمره به آب های غزه و حمله سربازان اسرائیلی به آن و مواضع بعدی مقامات ترک به ویژه اردوغان نیز این محبوبیت را دو چندان کرد. این دو اتفاق در حالی رخ داد که علی رغم تهدید های مکرر مقامات ترک علیه اسرائیل، این کشور بهترین روابط اقتصادی را با اسرائیل برقرار کرده است؛ حتی این روابط با ترکیه از حیطه اقتصادی به ورطه نظامی نیز رسیده است تا جایی که چراغ سبزی با نام "سپر دفاع ضد موشک"را برای خوش خدمتی به اتحادیه اروپا_یا در حقیقت به صهیونیستها _در خاک خود، نشان داده است.

نقشی که اردوغان در این ماه ها و در جریان انقلاب های مردمی در خاورمیانه، پیش گرفته سخت مرموزانه است. اردوغان در حالی که سال هاست سردمداری اسلام گرایان ترک را به دست گرفته، با پیرئزی انقلاب های مردمی در مصر و تونس، راهی این مناطق شد و بر خلاف انتظار، مردم و اسلام گرایان این کشورها را به در پیش گرفتن راه سکولاریسم توصیه کرد و بلافاصله بعد از آن بود که حتی این نظریه خود را به ساقط شدنش توسط مردم کشورش_ترکیه_به نظاره نشست.

آن چه اردوغان در این روزها به دنبال آن است، بر عهده داشتن نقش اول در سرنگون ساختن "بشار اسد"، رئیس جمهوری سوریه، است. اردوغان که با شعار مبارزه با استبداد بشار اسد و حمایت از مردم سوریه وارد این مسیر شده است، از همراهی ترکیب جالب توجه غرب، رژیم صهیونیستی و حکام مستبد کشورهایی چون عربستان، قطر،بحرین، یمن و اردن و همچنین سلفی های سوریه برخوردار است؛ همراهی که هیچ سنخیتی با شعارهای اسلام گرایانه و حتی سکولار وی نیز ندارد. این در حالی است که اردوغان هیچ موضع روشن و شفافی در قبال کشتارهای بحرین و یمن نگرفته و در حالی بی رحمانه بر بشار اسد می تازد که که بی تردید در میان حکام و پادشاهان عربی از بیشترین مقبولیت مردمی برخوردار است.

بر مبنای چنین رویکردهای ترکیه و اقدامات گذشته، حال و آینده اردوغان، اهداف حزب او را این گونه بر شمرد:

1-به انحراف کشاندن جریان اصیل اسلام گرای ترکیه که طی سالیان متمادی تشکیل شده و رهبری آن به عهده "نجم الدین اربکان" بود و در ادامه به حاشیه راندن خواسته های اسلامی مردم ترکیه، به طوری که سطح خواست و تمایلات اسلام گرایانه و ناب مردم مسلکان ترکیه را تحت الشعاع و در ادامه تحت کنترل قرار دهد.

2-طرح دوباره صلح خاورمیانه، به طوری که این طرح طی چند ماه گذشته رنگ باخته و دیگر توان برای مانور دادن بر روی آن به مانند گذشته نمی توان داشت. ترکیه فعلی نه تنها می تواند این طرح را از سستی و رخوت خارج کند بلکه می تواند نقش بازیگران ضعیف شده امروز به مانند عربستان و مصر را نیز می تواند بگیرد. فاز اجرایی این طرح زمانی رقم خورد که اعتراظات مردمی در عربستان تشدید شد و عملا عربستان مقبولیت خود را در بین مردمش به کلی از دست داد.

3-اما مهمترین ماموریت این سکولارهای اسلام نما تضعیف و در نهایت ساقط کردن حکومت سوریه است. این بعد از فعالیت ترک ها به این لحاظ از اهمین زیادی بر خوردار است که سوریه محل اتصال کمربند مقاومت که متشکل از ایران، سوریه، حماس و حزب الله لبنان است و با سقوط سوریه جایگاه منطقه ای ایران به شدت افت پیدا می کند و همچنین شرایط برای عربستان سعودی و رژیم صهیونیستی بسیار سهل تر می گردد.

اصلی ترین فعالیت ترکیه در این شرایط حساس کنونی باز پس گیری الگو منطقه ای از ایران و مصادره آن به نفع خود بوده است و می توان گفت غایت اصلی تیم سکولار اردوغان از دیرباز همین بوده است و بهتر است بگوییم از ابتدا .