طی روزهای اخیر، تحولات ناخوشایندی در عرصه روابط خارجی برای رژیم صهیونیستی رخ داده است. پیروزی اسلامگرایان مصری در اولین مرحله از انتخابات پارلمانی، برافراشته شدن پرچم فلسطین در یونسکو در سه‌شنبه آینده و جمعه سیاه این رژیم در مجمع عمومی سازمان‌ملل، از جمله خبرهای ناامید کننده در حوزه روابط خارجی می‌باشد.

در سطح منطقه‌ای، صهیونیست‌ها به دنبال بیداری اسلامی، شاهد انزوای تدریجی منطقه‌ای خود هستند. در رأس تحولات منطقه‌ای، سقوط مبارک و جایگزینی اسلامگرایان به ویژه اخوان‌المسلمین، آنان را دچار وحشت کرده است. ایهود باراک وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در یکی از آخرین اظهارات خود، خواستار پایبندی پارلمان مصر به رهبری اخوان‌المسلمین به پیمان کمپ دیوید شد. به زعم باراک، هراس این رژیم عمدتاً از ناحیة استحکام روابط مصر و حماس (حاکم نوارغزه) است و از همین رو آینده روابط مصر و رژیم صهیونیستی لااقل در کوتاه‌مدت در هاله‌ای از ابهام است.

کمی دورتر، از پاریس مقر یونسکو نیز خبر خوشی برای صهیونیست‌ها نمی‌رسد. در 31 اکتبر گذشته، یونسکو عضویت فلسطین را تصویب کرد. این اقدام با خشم صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها همراه شد و از همین رو موضوع قطع کمک‌های آمریکا به تشکیلات خودگردان و توقف انتقال عواید گمرکی فلسطینی‌ها به تشکیلات ابومازن در دستور کار قرار گرفت. قرار است سه‌شنبه آینده (22 آذر 90) پرچم فلسطینی‌ها در این سازمان برافراشته شود.

سرانجام، قطعنامه‌های 9 گانه مجمع عمومی سازمان ملل در جمعه (18 آذر 90)، صهیونیست‌ها و حامیانش را در بهت و حیرت فرو برده است. در رابطه با این قطعنامه‌ها چند نقطه قابل ذکر است:

1- محتوای قطعنامه‌ها عمدتاً حول نقض حقوق‌بشر توسط صهیونیست‌ها، شهرک‌سازی‌های غیرقانونی، تخریب مراکز درمانی و آموزشی فلسطینی‌ها، کشتار مردم غزه و در یک جمله تجاوز، قتل و غارت بوده است.

2- به جز یک قطعنامه که با تلاش اروپایی‌ها دارای 75 رأی ممتنع شد، دیگر قطعنامه‌ها بطور میانگین از 170 رأی، 160 رأی موافق و 10 رأی ممتنع یا مخالف داشته است.

3- عمده مخالفان این قطعنامه‌ها، علاوه بر رژیم صهیونیستی، آمریکا و کانادا و تا حدی استرالیا بوده‌اند که البته چند کشور ذره‌ای با نام‌های جزایر مارشال، میکرونزی، نائورو، پالائو، پاناما و وانو واتو را باید به آنها اضافه کرد. به بیان دیگر صهیونیست‌ها باید به تدریج حساب اروپایی‌ها را از خود جدا کنند.

4- تعداد قطعنامه‌های مصوب (9 قطعنامه) علیه رژیم صهیونیستی امری بی‌سابقه در تاریخ سازمان‌ملل محسوب می شود و به لحاظ تأثیرگذاری یادآور قطعنامه سال 1975 مجمع عمومی با عنوان «برابری صهیونیسم با نژادپرستی» است که ضربه سختی به حیثیت رژیم صهیونیستی وارد کرده بود.

5- علاوه بر اینکه تصویب 9 قطعنامه علیه رژیم صهیونیستی در یک روز، این روز را به جمعه سیاه برای آن تبدیل کرد شکست‌های دیگر این رژیم در عرصه روابط خارجی که طی سطور فوق به آن اشاره شد یعنی پیروزی اسلامگرایان در مصر و احتمال لغو پیمان کمپ دیوید (منطقه‌ای) و پیروزی فلسطینی‌ها در یونسکو (اروپایی) آثار این شکست در سازمان‌ملل را دوچندان می‌کند.

6- افتضاح و رسوایی مدعیان حقوق‌بشر (آمریکا، کانادا و استرالیا) که طی تصویب این قطعنامه‌ها در مقابل 160 کشور دنیا قرار گرفته‌اند یکی از نتایج و دستاوردهای آن برای جهان اسلام و فلسطینی‌ها بوده است. با این قطعنامه‌ها نقش آمریکا به عنوان یک میانجی به اصطلاح بی‌طرف! در روند سازش نمایان می‌شود.

7- علی‌رغم اینکه رژیم صهیونیستی، رژیمی نامشروع و غاصب به شمار می‌رود اما واقعیت این است که آنان برای ارائه چهره‌ای موجه، مشروع و صلح‌طلب از خود در جهان، هزینه‌های زیادی را متحمل می‌شوند. به همین دلیل تلاش گسترده‌ای را برای ممانعت از تصویب این گونه قطعنامه‌ها به انجام می‌رسانند. به بیان دیگر، این قطعنامه‌ها ضربه‌ای حیثیتی و سخت برای رژیم صهیونیستی در عرصه روابط خارجی به شمار می‌رود که برای جبران آن باید تلاش‌های گسترده و عمیقی صورت بگیرد. از همین سطور این نتیجه به دست می‌آید که اقدام جهان اسلام در عرصه‌های سیاسی- حقوقی و بین‌المللی می‌تواند عامل بازدارنده‌ای علیه سیاست‌های متجاوزانه این رژیم باشد. به عنوان مثال فلسطینی‌هایی که اخیراً از زندان‌های رژیم صهیونیستی در نتیجه انجام توافق تبادل اسرا آزاد شدند درصدد شکایت از زندانبانان صهیونیستی در مراجع قضایی اروپایی و بین‌المللی هستند که این امر محتاج کمک حقوقدانان جهان اسلام است.