کمتر از یک ماه از فرو ریختن برج‌های تجارت جهانی گذشته بود که ناتو و ایساف به فرماندهی آمریکا عملیات نظامی خود را به افغانستان آغاز کردند. جنگی که جورج بوش، رئیس جمهوری وقت ایالات متحده آمریکا فرمانش را صادر کرد هنوز هم در افغانستان ادامه دارد و به درستی روشن نیست افغان‌ها چه زمان رنگ صلح و آرامش را خواهند دید.

آمارهای سازمان ملل متحد، دیده بان حقوق بشر و رسانه‌های محلی و بین‌المللی حکایت از آن دارد که در این سال‌ها آمار کشتار غیر نظامیان به ویژه از سال ‌٢٠٠٥ به بعد رو به افزایش بوده است. ارتش و پلیس افغانستان هم از این روند جدا نبوده‌اند تا آنجا که این نیروها در سال ‌٢٠١٠ بیشترین تعداد کشته شدگان را داشته‌اند. نیروهای آمریکایی، انگلیسی و دیگر کشورهای ائتلاف هم در سال ‌٢٠١٠ بیشترین تلفات را به ثبت رسانده‌اند.

آمار تلفات نیروهای ائتلافی تا اوت ‌٢٠١١ نزدیک به کل کشته شدگان در سال ‌٢٠٠٩ بوده است.

در عین حال بهبودهایی هم در دیگر بخش‌ها به چشم می‌آید. از جمله در بخش اقتصاد که تولید ناخالص ملی افزایش تقریبی ‌٥ برابری را نشان می‌دهد.

براساس اعلام سازمان ملل و صندوق بین‌المللی پول تولید ناخالص داخلی افغانستان در سال ‌٢٠٠١، ‌١٧١ بود ولی این رقم در سال جاری میلادی به ‌٥١٥ دلار رسیده است.

وزارت آموزش و پرورش افغانستان نیز اعلام کرده است در سال ‌٢٠٠١ تنها یک میلیون افغان در مدارس ابتدایی ثبت نام کرده بودند که شمار دختران در این میان بسیار اندک بود ولی در سال ‌٢٠٠٩ ، ‌٥/٦ میلیون کودک افغان راهی مدرسه شدند که ‌٤/٢ میلیون نفر از آنها دختر بوده‌اند.

در بخش کمک‌های بین‌المللی هم آمارها نشان می‌دهد عملیات نظامی خارجی ‌٩/٢٤٢ میلیارد دلار هزینه داشته و بیش از ‌٨٠ درصد منابع مالی را به خود اختصاص داده است. نیروهای چند ملیتی هم برای حفظ صلح هشت دهم میلیارد یورو کمک مالی داشته‌اند که ‌٣ درصد کمک‌های بین المللی را شکل می‌دهد.

‌١/١٦ میلیارد دلار هم برای بهبود امنیت هزینه شده که ‌٦/٥ درصد کمک‌های بین‌المللی از سال ‌٢٠٠٢ تا ‌٢٠٠٩ بوده است. ‌٤/٩ درصد کمک‌ها در همین بازه زمانی معادل ‌٧/٢٩ میلیارد دلار شامل کمک‌های در دیگر بخش‌ها بوده است.