اعتراض‌های گسترده در مصر ثابت کرد که سرکوب نمی‌تواند مانع قیام ملتی شود که سال‌ها حکومت استبدادی و دیکتاتوری را تحمل کرده‌اند‌. مردم مصر با آمدن به خیابان‌ها و سردادن شعارها ضد نظام حسنی مبارک نشان دادند که هراسی از هشدار و تهدید حکومت ندارند و با اعتراض‌های شدید خود زنگ تغییر را در این کشور به صدا در آوردند.

حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر که می‌بیند کشورش در حال سوختن است و شاهد شرر خشم و غضب از چشمان جوانان خشمگین و انقلابی مصر است باز هم بر حضور در تفریحگاه شرم‌الشیخ، صدور دستور منع آمد و شد و فرستادن ارتش به خیابان‌ها به امید حفظ کرسی حکومت برای چند ماه اضافی با وجود بیماری پافشاری دارد.

عجیب‌تر از آن این که مبارک و بسیاری از همتاهای عربش ارزیابی درستی از آنچه که در تونس روی داد، نداشته‌اند و از آن عبرت نگرفته‌اند و برجسته‌ترین دلیل برای اثبات این ناآگاهی سیاسی، بستن شبکه‌ فیس بوک و فیلتر کردن سایت‌های اینترنتی و قطع تلفن‌های ثابت و همراه در مصراست.

آمدن نیروهای ارتش مصر به خیابان‌ها، برجسته‌ترین دلیل برای اثبات پایان دوره‌ی حکومت حسنی مبارک است زیرا پیروزی ارتش ها برای حکومت‌های سرکوبگر دیکتاتور در مقابله با انقلاب‌های مردمی یک میراث از بین رفته است و در بسیاری از انقلاب‌های مردمی مشاهده شده که ارتش صراحتا از مردم انقلابی جانبداری کرده است.

انتفاضه‌هایی که این روزها در جهان عرب روی می‌دهد، انتفاضه‌ی جوانان است و به احزاب مخالفی که از بازماندگان جنگ سرد هستند، به گذشته گرایش دارند و تاریخ مصرف ادبیات و عملکردشان نیز گذشته ارتباطی ندارند. به همین دلیل است که نقش اکثر احزاب قانونی و یا حتی ممنوع‌ الفعالیت تونسی و مصری نیز حاشیه‌ای است. نظام مصر اشتباهات فاحشی را مرتکب شده که برجسته‌ترین آن تحقیر کردن ملت مصر و این دیدگاه و اعتقاد است که آنها توانایی تحرک و اعتراض را ندارند. دومین اشتباه این نظام نیز کوچک شمردن احزاب سیاسی و پافشاری بر شکست آنها در انتخابات اخیر از طریق تقلب بود.

از سوی دیگر خانم هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه‌ی آمریکا پیام آشکاری را به مبارک و دیگر همتاهای‌ عربش ابلاغ کرد؛ به کسانی که در انتظار سرنوشتی همچون سرنوشت وی هستند و با دولت عربستان تماس می‌گیرند تا به "باشگاه طاغوتیان مخلوع" بپیوندند.

وی در پیام خود تاکید کرد: دولت مصر باید این مساله را درک کند که خشونت هرگز به پایان اعتراض‌ها منجر نمی‌شود و انجام اصلاحات سیاسی ریشه‌ای ضروری است.

امیدواریم که مبارک این پیام و پیام دیگر مسئولان آمریکایی مبنی بر تجدید نظر این کشور در کمک‌های نظامی‌اش به مصر را درک کند.

آمریکا که تاوان سنگینی را برای سیاست‌هایش جهت تغییر حکومت‌های عراق و افغانستان با زور و قدرت پرداخت کرد، توانایی حمایت از دیکتاتورهایی که حکومتشان از طریق انقلاب مردمی در حال براندازی است، ندارد.

مصر هم‌اکنون در مرحله‌ای حساس قرار گرفته که باید هویت و نقش جایگاه کلیدی خود را در عرصه‌ی بین المللی و در جهان عرب بازیابد؛ نقشی که نظام فعلی این کشور آن را به سود برخی قدرت‌های مخالف اعراب و مسلمانان و در قبال سرپوش‌گذاری بر فساد و عملیات موروثی کردن حکومت از بین برد.

با این حال نمی‌دانیم که آیا مبارک گردشگاه خود در شرم الشیخ را ترک می‌کند یا خیر و پس از آن به کجا می‌رود، به لندن، عربستان و یا جایی دیگر از دریای سرخ. هر چند نمی‌توانیم جوابی قاطع در این خصوص بدهیم اما آنچه را که با جدیت می‌توان گفت این است که هواپیمایش برای تمامی همراهان و بستگان فاسد وی جا ندارد.

مردم مصر همچون مردم تونس ما را با انقلابش غافلگیر کردند و سوالی که ما امیدواریم به زودی پاسخ آن را بشنویم این است که آیا ارتش مصر نیز همچون ارتش تونس ما را غافلگیر می‌کند و به مبارک برای ترک کشور هشدار داده و زمینه را برای مرحله‌ای جدید در تاریخ مصر مدرن فراهم می‌کند یا خیر؟

منبع: روزنامه القدس العربی