ترجمه: سکینه خواجوند،لیلا علیزاده: ناتو توانست به لطف پوتین و مدودیف در سالروز پیروزی اتحاد جماهیر شوروی بر فاشیسم ها رژه مشترکی را با این کشور در میدان سرخ برگزار کند.در واقع این مراسم را به نوعی می توان نمایش قدرت نظامی روسیه در برابر دیدگان سران دول غرب و آمریکا دانست.

در این جا همچنین باید به برررسی این مسئله بپردازیم که برگزاری این مراسم در زمانی رخ داد که پیش از آن آندرس فوگ راسموسن - دبیر کل ناتو- هدف خود رامعطوف ساختن توجه مسلمانان به جنگ در افغانستان اعلام داشت.

آندرس فوگ راسموسن صراحتا به برخی از  کشورهای مسلمان ٬ اعزام نیروهایشان به افغانستان را پیشنهاد کرد. در عین حال سران برخی از این کشورها انجام این کار را در آینده نزدیک میسر دانستند، اما همچنین اعلام داشتند که در حال حاضر در رابطه با این موضوع مهم تصمیمی را اتخاذ نکرده اند.

دییر کل حال حاضر ناتو و نخست وزیر سابق دانمارک گمان میکند که کشاندن مسلمانان به مبارزه علیه طالبان میتواند ضامن پیروزی ناتو در این جنگ باشد.

در آن زمان او خود درتلاش بود تا اساس ایجاد مناقشه نظامی افغانستان را مبارزه با تروریسم و تندروی اعلام دارد  و نه دلایل مذهبی.

در پی این اظهارات سیاستمداران روسی خاطر نشان کردند که دبیر کل ناتودر تلاش است تا جنگ در افغانستان را که در اثر تغییرسریع عقاید سیاسی شکل گرفته، حیاتی دوباره بخشد،و زمانی این موضوع مشروعیت می یابد که به عنوان مناقشه میان مسلمانان و پیمان شکنان تلقی نگردد.

البته آنها در مسکو خاطر نشان کردند که شرکت مسلمانان در عملیات ناتو موفقیت نظامی چندانی را به دنبال نخواهد داشت.

در هر صورت این احساس به وجود آمد که بروکسل ٬ هدایت کمپانی تبلیغاتی حمایت از جهان اسلام را بر عهده دارد و در صدد بیرون راندن سود اضافی از این معامله می باشد.

اما برخلاف آن کارشناس روسی مساﺌل شرق – آندری والودین – گمان میکند که جنگ در افغانستان هرگز به پیروزی نخواهد انجامید.

تجربه حداقل سه جنگ انگلیس-افغانستان٬ نیروهای شوروی در خاک افغانستان و همچنین تجربه نیروهای نظامی امریکا و دیگر کشورهای عضو ناتو که از سال 2001 در آنجا حضور دارند این امر را به اثبات می رساند.

به این ترتیب به عقیده مسکو امید به جلب کشورهای مسلمان به این جنگ ٬ خیالاتی بی اساس می باشد.

از سویی به علت اظهارات راسموسن – دبیر کل ناتو – نگرانیهای دیگری نیز در پایتخت روسیه به وجود آمد.

به نقل از رسانه های جمعی روسیه،دبیر کل اتحادیه ناتو بارها به این مسئله اشاره کرده است که نیروهای نظامی آمریکا و ناتو قصد ترک خاک افغانستان را نداشته و حضور آنها ممکن است تنها برای حفظ آرامش ظاهری در کابل و در دیگر شهرهای آن باشد.

به ویژه تصور می شد که اظهارات نماینده ناتو تلاشی همیشگی است جهت یافتن راه خروج از بن بستی که نیروهای اتحاد آتلانتیک شمالی در افغانستان در آن گرفتار شده اند.

به موازنه آن  بحث ژﺌوپلیتیکی که در مسکو آغاز شد ٬ به طور غیر منتظره خبری دیگر مبنی بر اینکه کرملین آماده برگزاری  رژه ای مشترک با نیروهای ناتو در مسکو می باشد ، به وجود آمد.

گفته شده بود که پیروزی سال 1945 ثمره همکاری نظامی نیروهای مختلفی بود که در برابر فاشیسم ایستادگی کردند.آری ، اینگونه بوده است اما در آن زمان نه جنگ سردی وجود داشت و نه ناتویی ٬ باید  پذیرفت که امروز وضعیت کاملا تغییر کرده است.

دور از ذهن نیست اگر بسیاری از افراد در مسکو گمان کنند که رفتار مشابه پوتین و مدودف چیزی جز برداشتن اولین گام به سوی گشایش مرزهای روسیه در برابر ناتو نیست.

والبته این مسئله خود خط بطلانی است بر روی تمامی اظهارات و تفاسیری که تا کنون از سوی رهبران روسیه در خصوص خطر گسترش اتحاد آتلانتیک شمالی به شرق صورت گرفته است.

علاوه بر آن امروز بسیاری از نیروهای سیاسی در روسیه از این پیشروی حمایت می کنند. به عقیده آنها چرا نتوان رژه ارتش روسیه با پرچم سرخ شوروی را در میادین پایتخت دولتهای اروپایی عضو ناتو ترتیب داد؟