به گزارش وبلاگستان ایران دیپلماتیک، یاسر ظریفی در وبلاگ ن و القلم و ما یسطرون نوشت: هژمون در مفهوم به معنای تسلط و رهبری یک کشور بر کشورهای دیگر است ودر مصداق شاید بتوان گفت آمریکا کشوری است که در دهه ۹۰ و پس ازجنگ جهانی دوم یکه و تنها به عنوان ابرقدرت باقی ماند وهژمونی مسلط رانصیب خود ساخت. در این میان چین کمونیست و روسیه به عنوان بازماندگان دنیای چپ، ودرخلال گذرگاه تاریخ به همراه کشورهایی نظیر ایران از جمله دولت هایی بودند که به نیروهای ضد هژمون مبدل شدند.

البته بدیهی است که قدرت مسلط هم به وسیله طراحی بازی های بین المللی سعی در حفظ وضع موجود داشته باشد از جمله بازی های آمریکا برای شکاف بین اتحاد روسیه و چین در شبه قاره را " تلاش برای برقراری پیمان استراتژیک با افغانستان و بی میلی برای خروج از خاک این کشور، نزدیکی روز افزون با کشور هند و در مقابل رها کردن دشمن قدیمی هند یعنی پاکستان" میتوان برشمرد اما به رغم تمام تلاشها تحولات بین الملل گویای رخدادی موثر تر است.از این منظر، سفر ولادیمیر پوتین، نخست‌وزیر روسیه به چین پس از وتوی قطعنامه شورای امنیت علیه سوریه آغازگر نوعی همکاری دو جانبه میان مسکو با پکن برای رویارویی این دو کشور با غرب و در راس آن ایالات متحده امریکا است.

بعلاوه تجربه شورای امنیت در تصویب قطعنامه 1973 درباره لیبی هیچ سودی برای روسیه و چین که در آن از حق وتوی خود استفاده نکردند، به دنبال نداشت. آمریکا و ناتو نیز با سقوط «معمر قذافی» مسکو و پکن را دور زده و به دنبال تقسیم سهام خود هستند. این در حالی است که آمریکا و غرب هیچ گاه برای عربستان، بحرین، اردن، یمن و دیگر متحدانش چنین سناریویی نمی چینند مگر آنکه مجبور باشند.

البته نمونه لیبی، دو کشور روسیه و چین را هوشیار کرد تا نه تنها متحدان ضد هژمونی خود را به آمریکا تسلیم نکنند، بلکه در مواقع لازم و در واکنش به غرب متحدان جدیدی را به خود اضافه کنند.بر همین اساس بود که مسکو و پکن پیش نویس تحریمی علیه سوریه را پس از شنیدن تهدیدهای رجب طیب اردوغان که از نیتش برای انجام مانور نظامی در مرزهای سوریه خبر میداد، وتو کردند. چین و روسیه با قرار گرفتن در کنار سوریه فاز دیگر مقابله با آمریکا را کلید زده اند تا واشنگتن در دو جبهه پاکستان و سوریه با چالش جدی تر مواجه شود.اقدام قابل توجه دیگر اینکه در چند ماه اخیر مقامات بلندپایه پاکستان در چندین نوبت به دو کشور چین و روسیه سفر کرده اند.

در چنین شرایطی اگر روسیه و چین بخواهند اتحادی شرقی را بازسازی کنند و منافع خود راتامین نمایند میبایست همواره و در سخت ترین شرایط از متحدان خود حمایت کنند. سوای بر این اگر این اتحادها با کشورهای دیگر منطقه و فرامنطقه که گرایش های ضدآمریکایی دارند، هماهنگ شود هژمونی آمریکا به راحتی به چالش کشیده خواهد کشید و صف جدید، افول انحصار هژمونی آمریکا را به همراه خواهد داشت.