به گزارش ایران دیپلماتیک، سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان طی سخنانی که به مناسبت هفته وحدت ایراد کرد، به تشریح رابطه میان جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله لبنان پرداخت.

نصرالله همچنین عنوان داشت: درخصوص سخنان اخیر رهبر ایران و تاکید ایشان بر اینکه جمهوری اسلامی ایران از جنبش‌های مقاومت در لبنان و فلسطین حمایت می‌کند و چیزی مقابل این حمایت نمی‌خواهد و تنها وظیفه شرعی خود را انجام می‌دهد، باید بگویم که این برای نخستین بار است که چنین موضع کاملا آشکاری از سوی بالاترین مقام در جمهوری اسلامی در این زمینه صادر می‌شود. بله، ما در حزب‌الله لبنان از حمایت‌های معنوی، سیاسی و مادی جمهوری اسلامی ایران از سال ‌١٩٨٢ برخوردار بوده‌ایم.

وی در ادامه افزود: این حمایت مایه افتخار جمهوری اسلامی ایران است چرا که مقاومت در لبنان بزرگترین و مهمترین پیروزی عربی علیه اسرائیل در سال ‌٢٠٠٠ را محقق کرد. اگر حمایت ایران وجود نداشت جنبش مقاومت لبنان نمی‌توانست در جنگ ژوئیه ‌٢٠٠٦ (جنگ ‌٣٣ روزه) پیروز شود. این پیروزی‌ها در صورت نبود حمایت مادی و معنوی ایران از مقاومت محقق نمی‌شد.

نصرالله هم‌چنین عنوان داشت: پیروزی مقاومت لبنان در سال ‌٢٠٠٠ به کمک حمایت ایران صورت گرفت البته سوریه نیز نقش مهمی در این مساله ایفا کرد.

ما از مسئولان و ملت ایران که تاوان سنگینی را به خاطر حمایت از فلسطین و لبنان پرداخت می‌کنند، تشکر می‌کنیم. اگر ایران، فلسطین را بفروشد تمام مشکلات حل می‌شود! مشکل آمریکا مساله‌ دموکراسی نیست بلکه مساله نفت و اسرائیل است. هر از چند گاهی در رسانه‌های جمعی می‌شنویم که حزب‌الله لبنان شبکه‌های مواد مخدر در آمریکا، اروپا و آفریقا را مدیریت می‌کند و از درآمدهای آن استفاده می‌کند! ما همیشه این مساله را رد کرده‌ایم چرا که خرید و فروش مواد مخدر برای ما حرام است و وجود کشور اسلامی ایران ما را از چنین اقداماتی بی‌نیاز می‌کند. به هیچ عنوان دست به پول‌شویی نمی‌زنیم و چنین اقداماتی را قبول نمی‌کنیم. ما در حزب‌الله لبنان هیچ طرح و پروژه اداری در داخل و خارج کشور نداریم. از همان ابتدا تاکنون ایران در مقابل ارائه کمک‌های خود از ما چیزی نخواسته است و چیزی را به ما دیکته نکرده است. اما برخی می‌گویند که ایران به دنبال دیکته کردن سیاست‌های خود می‌باشد.

سید حسن نصرالله ادامه داد: تحلیلی وجود دارد که می‌گوید اگر اسرائیل تاسیسات هسته‌ای ایران را بمباران کند چه اتفاقی می‌افتد. من در این خصوص و این احتمال بعید می‌گویم که رهبران ایران هیچ چیزی از حزب‌الله لبنان نمی‌خواهند اما ما در آن روز باید بنشینیم و تصمیم بگیریم که چه کاری باید انجام دهیم.

سید حسن نصرالله درخصوص مساله سوریه نیز عنوان داشت: در این‌ خصوص علیه ما جوسازی‌های زیادی صورت می‌گیرد اما باید بگویم که این اقدامات نمی‌تواند باعث تغییر موضع ما شود. هر کسی که بر این مساله دل خوش کرده است شکست می‌خورد. چندی قبل شبکه‌های ماهواره‌ای عربی در خبری فوری اعلام کردند که حزب‌الله لبنان با موشک‌های خود منطقه الزبدانی را بمباران کرده است. آنها در روز نشست شورای امنیت در خصوص سوریه به مساله شهر حمص پرداختند. موضع سیاسی ما کاملا مشخص است. بعد از انجام تحقیقات مشخص شد که هیچ اتفاقی در حمص نیافتاده است و زمان انتشار این خبر قبل از برگزاری نشست شورای امنیت براساس تبلیغات رسانه‌ای بوده است.

وی در ادامه افزود: در سوریه نظام حاکم همچنان قانون اساسی و ارتش را در اختیار دارد و بسیاری از مردم در سوریه نظام حاکم را تایید می‌کنند. بنابراین سخن گفتن در خصوص اینکه این نظام از سوی مردم کشورش طرد شده، نادرست است. البته مخالفانی نیز در این کشور وجود دارند که برخی از آنها مسلح هستند و درگیری‌های مسلحانه در تعدادی از مناطق سوریه صورت می‌گیرد اما بخش زیادی از این کشور از ثبات و امنیت برخوردار است.

نصرالله همچنان عنوان داشت: در خارج از سوریه شاهد اتخاذ تصمیمی آمریکایی، اسرائیلی، غربی و عربی هستیم که می‌خواهند نظام حاکم در سوریه را برکنار کنند. چندی قبل نیز یک اسرائیلی با ارائه تحلیلی عنوان داشت که از براندازی نظام اسد حمایت می‌کند و شاهد وجود اجماع در محافل اسرائیل در این خصوص هستیم.

وی در ادامه افزود: آنها می‌خواهند نظام سوریه را برکنار کنند تا نظامی جایگزین در این کشور حکمفرما شود. برخی از دوستان به ما گفتند که نسبت به این مساله نگران نیستند چرا که نظام جدید نیز از مقاومت حمایت خواهد کرد.

آنچه که در سوریه مورد هدف قرار گرفته سر مقاومت در لبنان، فلسطین و مساله اصلی مسلمانان یعنی فلسطین است. این یک حقیقت مشخص به شمار می‌آید. رهبران سوریه با انجام اصلاحات موافق هستند و آماده‌اند تا مذاکرات را آغاز کنند اما مخالفان آنها می‌گویند که زمان برای این مساله از دست رفته است و برخی از افراد سوریه را به سمت جنگ داخلی می‌کشانند. گروه‌های مسلح در این کشور سوری‌ها را می‌کشند. سنی‌های سوریه بیش از دیگر گروه‌ها کشته شدند و نمی‌توان گفت که جنگ در این کشور جنگ طایفه‌ای است.

وی در ادامه افزود: "اتهام ایران" این است که تلاش دارد تا نفوذ شیعه در جهان اسلام را گسترش دهد و می‌خواهد تمام سنی‌ها در جهان اسلامی شیعه شوند! بدین ترتیب ایران می‌خواهد ‌٥/١ میلیارد مسلمان را شیعه کند بنابران تمام سخن‌ها درخصوص خطر گسترش نفوذ شیعیان است! در حالی که این اتهامات شیطانی براساس هیچ واقعیتی بنا نشده است و این روند صحت ندارد. من با شخصیت‌های برجسته اهل تسنن در سوریه دیدار کردم. آنها به من گفتند که روند شیعه کردن مردم در سوریه وجود دارد و نظام بشار اسد، رئیس جمهوری روسیه از این روند حمایت می‌کند و در حال حاضر شش میلیون تن در سوریه شیعه شده‌اند. من با مسئولان دیگر نیز دیدار کردم و حتی نشست‌هایی با مسئولان امنیتی داشتم و از آنها خواستم تا اطلاعاتی درخصوص این شش میلیون تن را در اختیارم قرار دهند اما هیچ اتفاقی نیفتاد و حتی ‌٥٠٠ تن نیز وجود نداشتند. البته برخی جوانان شیعه سنی شده بودند و برخی از سنی‌ها شیعه اما جریانی به عنوان گسترش روند شیعه کردن مردم و یا سنی کردن وجود نداشت.

نصرالله هم‌چنین عنوان داشت: البته برخی رهبران مذهبی به این مساله اعتقاد دارند و گفته می‌شود که در جریان ‌٣٣ سال گذشته و از زمان پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون ‌٥٠ میلیون سنی شیعه شده‌اند. این مساله خنده‌دار است. من در هفته وحدت می‌گویم که ما مسلمان و شیعه امام علی (ع) هستیم و معتقدیم که پیروان دیگر مذاهب اسلامی نیز مسلمان هستند. تمام مسلمانان دارای آزادی و اختیار در انتخاب مذهب خود می‌باشند. امام خامنه‌ای گفتند که هیچ کدام از ما قصد شیعه کردن هیچ فرد سنی را نداریم بنابراین این روند برنامه و هدف ما نیست.

وی در ادامه افزود: امیدواریم به این نقطه برسیم که هیچ کدام از ما به ویژه در میان اهل تسنن، فردی اجازه ایجاد فتنه و یا گسترش شایعات نداشته باشد. ما به عنوان یک جنبش اسلامی در لبنان زمانی که از همکاری‌های ملی میان مسلمانان و مسیحیان و ضرورت ایجاد دولتی ملی در لبنان سخن می‌گوییم از موضع سیاسی حرف نمی‌زنیم، بلکه از مواضع مذهبی و دینی خود سخن می‌گوییم. این درخواست‌ها یک تاکتیک سیاسی به شمار نمی‌آید. تمام علمای ما از جمله سید موسی صدر بر سر این مساله توافق نظر دارند. حزب‌الله لبنان در انتخابات پارلمانی و یا دولتی که چارچوب دینی و مذهبی نداشته باشد، مشارکت نمی‌کند.