به گزارش ایران دیپلماتیک ، شبکه خبری بی بی سی برای نخستین بار، فهرستی از کسانی که در فاصله سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۹۹ نشان های افتخاری و القاب اعطا شده از سوی ملکه بریتانیا را نپذیرفته اند و اکنون درگذشته اند، را منتشر کرد. همچنین به اذعان این شبکه ، دولت بریتانیا مدت ها از انتشار اسامی این افراد خودداری و نام ایشان را جز اسناد با طبقه محرمانه محسوب می کرد و جواز انتشار آن حتی بعد از سی سال هم صادر نشده بود . لیست بلند بالای این افراد که قالب ایشان از افراد سرشناس عصر حاضر می باشند نشانه مخالفت آشکار طبقه روشنفکر بریتانیا با سیاست های استعماری این کشور است و این در حالی است که افرادی چون کریستین امان پور خبرنگار CNN با ملیتی متفاوت برای دریافت چنین نشانی دست به هر اقدامی می زنند .
 کریستین امان پور : از دریافت این نشان مفتخرم و این افتخار بزرگ را به تمام همکاران خبرنگارم تقدیم می‌کنم.
بر اساس اطلاعات رسمی منتشر شده از سوی دولت بریتانیا، رولد دال، نویسنده، و لوسین فروید، نقاش، از جمله کسانی بوده اند که نشان های افتخار ملکه بریتانیا را نپذیرفتند.
خبر کسانی که در فهرست دریافت کنندگان نشان های افتخار در مراسم سال نو یا سالروز تولد ملکه قرار داشته اند و نشان های "افسر امپراتوری بریتانیا"، "فرمانده امپراتوری بریتانیا" و "شوالیه" را نپذیرفته اند، معمولا تنها زمانی علنی شده است که آنها خودشان خواسته اند یا خبرش به رسانه ها درز کرده است.
در این فهرست مجموعا نام ۲۷۷ نفر به چشم می خورد که فرانسیس بیکن، نقاش، و ال اس لوری، نقاش، هنری مور، مجسمه ساز، و آلدوس هاکسلی، رمان نویس از آن جمله اند.

آلفرد هیچکاک در سال ۱۹۶۲ نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا را رد کرد ولی چهار ماه پیش از مرگش در سال ۱۹۸۰ نشان شوالیه را از ملکه پذیرفت"
چنان که در این فهرست پیداست، ال اس لوری، با امتناع از پذیرش ۵ نشان و لقب اهدایی، بیش از هر کس دیگری این نشان ها رد کرده است. او در سال ۱۹۵۵ نشان "افسر امپراتوری بریتانیا"، در سال ۱۹۶۱ "نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا" و در سال ۱۹۶۸ نشان شوالیه را رد کرده است.
فرانسیس بیکن در سال ۱۹۶۰ نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا را رد کرد. همچنین لوسین فروید در سال ۱۹۷۷ حاضر نشد که نامش در فهرست دریافت کنندگان نشان سلطنتی در مراسم سلطنتی سال نو قرار بگیرد.
رولد دال که در سال ۱۹۶۸ نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا را رد کرد، در شمار تعدادی از نویسندگان بود که با این نشان به سردی و بی اعتنایی برخورد کردند. سی اس لوییس، نویسنده، هم در سال ۱۹۵۲ حاضر به پذیرفتن نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا نشد.
جان لنون، اسطوره باند بیتل ها در سال ۱۹۶۱ نشان "عضو امپراتوری بریتانیا" را همراه با یادداشتی خطاب به ملکه پس داد. جان لنون در این یادداشت نوشته بود:
"علیا حضرت، من این نشان را در اعتراض به مشارکت بریتانیا در قضیه نیجریه- بیافرا، در اعتراض به حمایت ما از آمریکا در ویتنام و در اعتراض به پایین آمدن "بوقلمون سرد" در لیست آهنگ های پرفروش پس می دهم.
با عشق. جان لنون از کیسه."

لوسین فروید، نوه فروید روانشناس
"کیسه" اشاره ای بود به مکتب کیسه ایسم (Bagism) که جان لنون و یوکو اونو، به عنوان بخشی از کمپین صلح طلبانه خود در نظر گرفته بودند. به گفته آنها، اگر فرد کیسه ای بر تن خود کند، کسی بر اساس ظاهر یا رنگ پوست نمی تواند او را قضاوت کند و تنها باید به پیام فرد داخل کیسه گوش بدهد.
در سال ۲۰۰۷، جوزف کور، یکی از بینانگذاران شرکت ایجنت پرواکتور، تولیدکننده زیرپوش های زنانه، هم با متهم کردن تونی بلر به "فساد اخلاقی" نشان افتخار ملکه را نپذیرفت.
جی جی بالارد، نویسنده، نیز از پذیرفتن نشان "فرمانده امپراتوری بریتانیا" سرباز زد. از او نقل شده است که گفت که او با "بازی مهمل" نظام اعطای نشان، مخالف است.

دیگر کسانی که به ملکه نه گفتند :
•    گراهام گرین، نویسنده، در سال ۱۹۵۶ نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا را رد کرد
•    ترور هاوارد، هنرپیشه و بازیگر فیلم "برخورد کوتاه" در سال ۱۹۸۲ نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا را رد کرد
•    رابرت مورلی، بازیگر در سال ۱۹۵۷ نشان افسر امپراتوری بریتانیا را پذیرفت ولی در سال ۱۹۷۵ نشان شوالیه را نپذیرفت
•    جی بی پریستلی، نمایشنامه نویس، در سال ۱۹۶۵ لقب سناتوری مادام العمر را قبول نکرد
•    اولین وو، نویسنده رمان "دیدار دوباره از برایدزهد" در سال ۱۹۵۹ نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا را رد کرد
•    رابرت گریوس، شاعر، در سال ۱۹۵۷ نشان افتخاری اش را نپذیرفت
•    فیلیپ لارکین، برنده نشان طلایی شعر ملکه حاضر به پذیرش نشان افسر امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۶۸ نشد
•    اودری کالاگان، همسر جیم کالاگان، نخست وزیر پیشین بریتانیا، در سال ۱۹۷۹ حاضر به پذیرش لقب تشریفاتی "Dame" (بانو) نشد.